ASTURIAS, MIGUEL ANGEL, (1899 Ciudad de Guatemala - 1974 Madrid), Guatemalalı yazar ve şair. 1922’de Estrada Cabrera’nın devrilmesiyle sonuçlanan siyasî eylemlere katıldı. 1923’te hukuk öğrenimini bitirdi. 1924-1928 arası Paris’te etnoloji öğrenimi gördü. Maya edebiyatının klasik yapıtı sayılan “Popol Vuh” adlı kutsal kitabı İspanyolcaya çevirdi. Orta Amerika’nın tarihî kültürüyle yakından ilgilendi. Guatemala’ya dönünce “Universidad Popular”ın kurucuları arasına katıldı (1928). Profesörlük ve gazetecilik yaptı. 1933-34 yıllarını diktatör Jorge Ubicos’un keyfî yönetiminin büyük siyasî baskıları altında geçirdi. Ubicos’un devrilmesinden sonra çeşitli ülkelerde büyükelçilik yaptı. 1954’te iktidara gelen Castillo Armas yönetimi sırasında Arjantin ve Fransa’da sürgünde kaldı. 1967’de Paris büyükelçiliği görevine atandı. 1966’da Lenin Barış Ödülü’nü, 1967’de Nobel Edebiyat Ödülü’nü aldı. Özgür ve gizemli inançların belirlediği bir bilince sahip kahramanlarının modern dünyayla çatışmasını sergilemesi bakımından önemlidir. Asturias, Alejo Carpentier ile birlikte, Lâtin Amerika romanının gelişmesinde büyük rol oynayan “gizemli gerçekçilik”in yolunu açtı. “Bananera” başlığı altında topladığı roman üçlemesinde “Viento Fuerte” (Kasırga, 1950), “El Papu Verde” (Yeşil Papa, 1954), “Los Ojos de Los Enterrados” (Gözleri Açık Gidenler, 1956), Guatemala’nın ekonomik ve siyasî gerçekleriyle ülkenin emperyalist devletlerce sömürülüşünü işledi. Diğer yapıtları: “Lejendas de Guatemala” (Guatemala Efsaneleri, 1930), “Sonetos” (1936) “E Senor Presidente” (Sayın Başkan, 1946), “Hombres de Muiz” (1943), “Soluna” (oyun, 1955), “Guatemala’da Hafta Sonu Tatili” (öyküler, 1956), “El Alfadito” (Dilencinin Çukuru, 1961), “Mulata de Tal” (Bir Melez Kadın, 1963), “Vienes de Dolores” (Acıların Cuması, 1972).